De meester schilder

Net als Tao maakt de Teh geen deel uit van om het even welke tijd – of ruimtedimensie die in ons universum bestaat.
Evenals Tao, is ook de Teh alom en altijd tegenwoordig.
Hoe ver het heelal ook uitdijt: Tao en de Teh blijven ermee verbonden.
Hoe lang het heelal ook bestaat; Tao en de Teh ‘bestaan’ langer.
Wanneer het heelal er niet meer zal zijn: Tao en de Teh ‘zijn’ er dan nog steeds.
Tao en de Teh zijn samen het niet bestaande bestaan.

In ons heelal worden sterren geboren, planeten vormen zich rondom hen, leven ontwikkelt zich op planeten, dit alles wordt gevoed door de energie van de Teh.

Bij het ontstaan van dit universum werd geen kant en klaar product afgeleverd. Er werd een proces gestart waarbij de ingrediënten voor de groei en ontplooiing  van het universum waren inbegrepen. Hoewel Tao niet de schepper van het universum is, blijft het er wel mee verbonden.
De kracht van Tao, de Teh voedt al het bestaande.
De Teh is de werking van Tao in al het bestaande, zij biedt alles de mogelijkheid om zich op zijn eigen wijze te kunnen ontplooien.

Een vergelijking:

Een meester-schilder gaf eens aan tienduizend leerlingen dezelfde opdracht: maak met exact dezelfde kleuren in precies gelijke hoeveelheden je eigen voorstelling. Het onderwerp, formaat, is naar eigen keuze. De kleuren mogen gemengd worden, maar alle verf moet helemaal verbruikt worden.

Tijdens het werk van zijn leerlingen volgde de meester vol belangstelling het schilderproces en moedigde hen aan. Hij zorgde ervoor dat alle materialen die zij nodig hadden aanwezig waren. Hij liet hen echter vrij om te experimenteren, fouten te maken of deze weer te herstellen. Wat hij ook onder zijn ogen zag ontstaan, of hij het mooi of lelijk vond: hij greep niet in.

Er ontstonden tienduizend verschillende schilderijen: van gedetailleerd uitgevoerde, natuurgetrouwe afbeeldingen tot chaotische lijnen zonder herkenbare vormen. Er werd geschilderd op doek, in rotsen, op nat zand, zelfs dreven een paar kleuren op een waterplas waar de wind hun vorm almaar veranderde en vervaagde tot er geen verf meer te zien was. Niet één werkstuk was hetzelfde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *